Futbol amerykański

Futbol amerykański

Futbol amerykański (ang. American football) – najpopularniejszy sport w Stanach Zjednoczonych, w którym (podobnie jak
w piłce nożnej) mierzą się dwie drużyny po jedenastu graczy. Zadaniem zespołów jest oczywiście zdobycie w trakcie meczu większej ilości punktów niż przeciwnicy.

Jajowatą piłką można rzucać, podawać ręką do kolegi z zespołu, kopać, czy biec trzymając ją przy sobie. Punkty zdobyć można przekraczając wraz z piłką linię punktową, rzucając ją do zawodnika ze swojej drużyny, który już stoi w polu punktowym, albo podobnie jak w rugby kopiąc piłkę w stronę bramki rywali.

  • Czy wiesz, że...

    pomimo iż futbol amerykański uważa się za sport brutalny to jest w nim mniej kontuzji niż w piłce nożnej, czy rugby.

  • Czy wiesz, że...

    w niektórych krajach futbol amerykański nazywa się futbolem rusztowym. Wszystko ze względu na linie boiska przypominające kratkę znaną wszystkim z grilla.

  • Czy wiesz, że...

    dopiero w ostatnich latach zaczęły się pojawiać żeńskie drużyny futbolu amerykańskiego. Wcześniej ta dyscyplina była zdominowana przez mężczyzn.

  • Czy wiesz, że...

    drużyny w lidze NFL rozgrywają mecz nie częściej niż raz na tydzień. Reszta czasu poświęcona jest na przygotowanie kondycyjne, analizę wideo dotychczasowych spotkań i doskonalenie taktyki.

  • Czy wiesz, że...

    piątka zawodników w linii ataku według regulaminu nie może łapać podanych im piłek. Co więcej tylko środkowy może w ogóle dotknąć piłkę.

  • Czy wiesz, że...

    w 2012 roku powstała Reprezentacja Polski w futbolu amerykańskim.

  • Czy wiesz, że...

    w linii ataku nie może być mniej niż 5 graczy. Do tej liczby nie wliczają się końcowi.

  • Czy wiesz, że...

    nie ma obowiązku by podczas akcji ofensywnej na boisku znajdowali się wszyscy gracze ataku. W zależności od wybranej akcji można modyfikować liczbę biegaczy, końcowych, czy skrzydłowych.

następny poprzedni
Minisłownik pojęć
Podstawowe informacje

Podstawowe informacje

Jeśli w trakcie akcji skończy się czas gry to i tak daną akcję można dokończyć i być może poprawić ostateczny wynik drużyny. W przypadku gdy mecz zakończy się remisem stosowana jest zasada „nagłej śmierci” (wygrywa drużyna, która jako pierwsza zdobędzie punkty). Ostateczny remis jest wtedy gdy dogrywka nie spowoduje zmiany rezultatu.

W Stanach Zjednoczonych futbol jest tak popularny, że piłkę nożną nazywa się soccer.

Futbol amerykański pochodzi m.in. od rugby, piłki nożnej oraz różnych odmian futbolu ludowego. Nazwa futbol oznacza dosłownie grę na piechotę lun ma jedną stopę.
Pierwszy oficjalny mecz futbolu amerykańskiego rozegrano 6 listopada 1869 roku. W pojedynku uczelnie Rutgers wygrali 6 do 4 z Princeton.

Zasady futbolu amerykańskiego zaczęto spisywać w latach 70 XIX wieku. Wszystko dzięki trenerowi Walterowi Campa’owi. Zależało mu na tym, żeby istniały ewidentne różnice między futbolem amerykańskim, a piłką nożną, czy rugby.

Spore zmiany w zasadach trzeba było przeprowadzić na początku XX wieku. Wszystko za sprawą zbyt dużej agresji
i śmiertelnym wypadkom podczas gry. Dla bezpieczeństwa zaczęto stosować lepszą odzież ochronną (w tym kaski). Poza tym zwiększono odległości między zawodnikami, pozwolono na podania do przodu oraz zakazano stosować formacji klina.

Istotną datą jest rok 1912 gdy zasady gry zaczęły przypominać te znane z czasów obecnych. To w tym roku zmieniono wielkość boisko, za przyłożenie zaczęto przyznawać 6 punktów oraz pojawiła się zasada 4 prób.

Od 1916 roku istnieje Rose Bowl, czyli coroczny turniej uczelni ze wschodu i zachodu USA.
NFL to najpopularniejsza liga futbolu amerykańskiego. Powstała w 1920 roku. Swoją popularność zawdzięcza wielu transmisjom telewizyjnym.

Czy wiesz, że od 1967 roku przez trzy lata Superbowl był pojedynkiem zwycięzców ligi NFL
i konkurującej z nią AFL. W 1970 obie ligi połączono.

W NFL, czyli National Football League w Stanach Zjednoczonych biorą udział 32 zespoły. Finał całej ligi to Super Bowl, czyli najpopularniejsze wydarzenie sportowe
w USA. Widownią wykracza nawet poza sport, bo wielu poza meczem emocjonuje się przerwami. Reklama gdzie można zobaczyć spoty, których każde pół minuty to miliony dolarów, a także występ gwiazdy muzycznej w połowie spotkania. Można wręcz powiedzieć, że wspólne oglądanie Super Bowl
w USA stało się tradycyjną narodową.

Oprócz NFL istnieje też UFL (United Football League), która powstała dopiero w 2007 roku. Uczestniczą w niej tylko zespoły z mniejszych miast Stanów Zjednoczonych. Jednak
o wiele bardziej od UFL popularne są rozgrywki akademickie. Drużyny uczelniane potrafią wypełnić 100 tysięczny stadion
w całości (co ciekawe na meczach ekip ze szkół średnich zdarza się nawet 10 tysięcy widzów). Dla mniejszych miast to prawdziwa atrakcja aby nie tylko obejrzeć młodych lokalnych zawodników, ale i zobaczyć występy cheerleaderek, czy występy orkiestr marszowych.

Aby móc zobaczyć jak najwięcej futbolu amerykańskiego NFL gra w niedzielę, wieczorne poniedziałki i czasem czwartki. Drużyny uczelniane grają w soboty, a te ze szkół średnich
w piątki. Zmiany terminarzu są rzadkie i głównie po zakończeniu sezonu akademickiego. Dodatkowego smaczku dodają mecze w Nowy Rok, czy szczególnie ważne dla Amerykanów Święto Dziękczynienia.

Jak w każdym sporcie również w futbolu amerykańskim istnieją drużyny amatorskie lub półprofesjonalne, których zawodnicy nie mają nawet szans na podobne zarobki co zawodowcy. Poza Stanami Zjednoczonymi W każdym innym kraju niż USA futbolowi amerykańskiemu trudno jest zainteresować większą liczbę kibiców niż robi to piłka nożna. Powstała w 1991 roku liga NFL Europa (z 5 drużynami niemieckimi i jedną holenderską) przetrwała ledwie 16 lat. Mimo wszystko rozgrywa się mistrzostwa Europy (od 1983 roku), mistrzostwa Europy juniorów (od 2000) i mistrzostwa świata (od 1999). Amatorskie drużyny istnieją w Meksyku, Samoa Amerykańskim, Japonii, Korei, Nowej Zelandii, czy Australii. Natomiast Kanadyjczycy chętniej grają we własną odmianę futbolu (różniącego się przepisami).

W Polsce Polski Związek Futbolu Amerykańskiego powstał
w listopadzie 2004 roku. Doprowadził do tego upór drużyn Warsaw Eagles i 1. KFA Wielkopolska. W pierwszym sezonie Polskiej Ligi Futbolu Amerykańskiego (w 2006 roku) zagrały także drużyny Pomorze Seahawks i The Crew Wrocław.
W następnych latach nastąpił dalszy rozwój tej dyscypliny.
W 2006 powstały drużyny Kraków Tigers i Silesia Miners. Rok później do ligi dołączają Kozły Poznań, Devils Wrocław
i Husaria Szczecin. W 2008 roku mieliśmy już dwie ligi (z 17 zespołami), a od 2012 jest już 5 klas rozgrywkowych (w tym drużyny juniorskie).

Boisko w futbolu amerykańskim ma kształt prostokąta
o długości 120 jardów (czyli 109,728 metra) i szerokości 53,3 jarda (48,768 metra). Pole gry oznaczają linie boczne (te wzdłuż długości boiska) i linie końcowe (wzdłuż szerokości). 10 jardów przed liniami końcowymi znajdują się linie punktowe. To między liniami punktowymi, a końcowymi znajduje się pole punktowe. Na całej długości boiska wymalowane są dodatkowe linie, każda co 5 jardów (tzw. linie jardów). Dodatkowo istnieje numeracja co 10 jardów. To dzięki nim wiadomo jak blisko pola punktowego są w danym momencie zawodnicy. Linia środkowa znajduje się na 50 metrze. W rozgrywce pomagają tez wewnętrzne linie przerywane (co 1 jard). To dzięki nim wiadomo gdzie wznowić akcję.

Linie wewnętrzne lub linie kreskowane – namalowane na boisku futbolu amerykańskiego linie przerywane. Umieszczone są prostopadle do linii bocznych co 1 metr
i pomagają w rozgrywce wyznaczając miejsce rozpoczęcia akcji. Na liniach końcowych znajdują się dwa słupy bramkowe oddalone od siebie o 18,5 stopy (5,54736 metra). Łączy je ze sobą poprzeczka zawieszona na wysokości 10 stóp (3,048 metra). W grze bierze udział 11 zawodników z każdej z drużyn. Nie ma ograniczeń co do ilości zmian. Te dokonywać można
w trakcie jakiejkolwiek przerwy między akcjami. Możliwy jest występ w jednym meczu wszystkich 46 zgłoszonych zawodników. Zmiany są również ważne ze względu na sytuację na boisku. Gracze mają swoje role dlatego często inni atakują, inni bronią, a inni są członkami tzw. formacji specjalnej.

Każdy mecz to cztery kwarty o długości 15 minut. W połowie spotkania (po dwóch kwartach) jest czas na przerwę. Zdarzają się jednak mecze nawet 3 godzinne, gdyż sędziowie po pewnych akcjach mają prawo zatrzymać czas gry.
W przypadku zawodowej ligi NFL jeśli po czterech kwartach na tablicy wyników będzie widniał remis rozgrywana jest dogrywka (trwająca tyle co każda z kwart, czyli 15 minut). Jeśli również dogrywka nie skończy się zwycięstwem jednej
z drużyn praktykowana jest zasada tzw. „nagłej śmierci”. Wygrywa wtedy zespół, który jako pierwszy zdobędzie jakiekolwiek punkty. „Nagła śmierć” obowiązuje w zasadzie tylko w rozgrywkach play-off. W pierwszej fazie sezonu (gdy mamy jeszcze tabele) jako końcowy uznaje się remis.

Należy pamiętać, że w przypadku spotkań ligi uniwersyteckiej czy drużyn ze szkół średnich zasady i przepisy są jeszcze bardziej skomplikowane. Każda z drużyn ma cztery próby, żeby przedrzeć się przez obronę przeciwnika i przesunąć
z piłką o co najmniej 10 jardów bliżej pola punktowego. Jeśli to się uda zawodnicy otrzymują prawo tzw. pierwszej próby.
W praktyce są to następne cztery próby na pokonanie 10 jardów lub zdobycie punktów. Gdy po czterech próbach to się nie uda atakujący tracą piłkę, a swój atak na podobnych zasadach zaczyna drużyna dotychczas broniąca. Każde wprowadzenie piłki do gry (poza chwilą po zdobyciu punktów
i rozpoczęciem połówek meczu) odbywa się poprzez snap. Snap polega na tym, że zawodnicy drużyny atakującej stają przodem do broniących przeciwników na linii wznowienia gry (jest to miejsce, w którym zakończyła się poprzednia akcja). Po czym jeden z nich (środkowy) podaje piłkę pomiędzy swoimi nogami do kolegi z drużyny (najczęściej rozgrywającego).

Akcję można przeprowadzić przez przekazanie piłki między zawodnikami z rąk do rąk (nazywa się to też grą dołem rushing) lub rzut piłki do kolegi z drużyny (podanie nazywane grą górą). Należy pamiętać jednak, że w odróżnieniu np. od rugby (gdzie dozwolone są tylko podania boczne) piłkę można rzucić do przodu tylko raz i zza linii wznowienia gry. Nie ma natomiast ograniczeń co do rzutów w bok lub do tyłu. Próba atakujących kończy się w sytuacji „martwej piłki” (dead ball). Ta orzeczona jest przez sędziego gdy gracz będący
w posiadaniu piłki upada, w ruchu do przodu skutecznie zatrzymują go przeciwnicy, piłka (czasem razem
z zawodnikiem) opuszcza pole gry, upada na murawę przed jej złapaniem (podanie niepełne) lub jedna z drużyn zdobywa punkt. Przed każdą z prób zawodnicy obu drużyn mają chwilę na ustalenie strategii gry. Wiedzą wtedy do kogo trafi podanie, albo w którym kierunku mają się przemieszczać by przeprowadzić skuteczną obronę.

Atakujący tracą piłkę na korzyść broniących gdy nie uda im się w czterech próbach zdobyć 10 jardów lub punktu (mówimy wtedy o stracie turnover), gdy zdobędą punkty i wykonają wykop, gdy oddadzą piłkę wykopem (wiedząc, że nie uda im się już czwarta próba), gdy przechwyci ją jeden
z przeciwników, gdy nastąpi wypuszczenie (czyli atakującemu przypadkowo wypadnie piłka z rąk), gdy nieskuteczne będzie kopnięcie na bramkę lub gdy zostanie wykonane zagranie bezpieczne (upadek, wypchnięcie, strata piłki, przewinienie gracza posiadającego piłkę i znajdującego się w polu punktowym swojej drużyny).

Najwięcej bo 6 punktów można otrzymać wykonując przyłożenie (touchdown). Przyłożenie to dotarcie zawodnika
z piłką do pola punktowego przeciwników lub złapanie piłki podanej lub kopniętej z pola przez gracza drużyny atakującej stojącego w polu punktowym. Przyłożenie w futbolu amerykańskim różni się od próby w rugby tym, że piłka nie musi zostać położona na ziemi, żeby zaliczyć punkty. Po przyłożeniu następuje tzw. podwyższenie, czyli szansa na powiększenie dorobku punktowego drużyny atakującej. Piłka zostaje ustawiona na 3 jardzie (w lidze NFL nawet jard bliżej) od pola punktowego zespołu broniącego. Do wyboru jest kopnięcie piłki na bramkę (trafienie między słupkami, a nad poprzeczką gwarantuje jeden dodatkowy punkt) lub próba wykonania kolejnego przyłożenia (tym razem za dwa punkty lub jeden jeśli wykonano zagranie bezpieczne). Trzy punkty można zdobyć po udanym kopnięciu piłki na bramkę rywali.

Są dwa rodzaje kopnięcia: z ziemi (gdy piłkę kopiącemu przytrzymuje kolega z drużyny), z upuszczenia (gracz wykonujący kopnięcie wypuszcza piłkę z rąk i kopie ją chwilę po tym gdy dotknęła murawy). Kopnięcie wykonuje się najczęściej wtedy gdy na przyłożenie brakuje czasu lub prób. Drużyna broniąca może otrzymać dwa punkty za zagranie bezpieczne atakujących. To sytuacja gdy gracz z piłką znajduje się we własnym polu punktowym i traci piłkę, specjalnie wypuszcza ją rzucając o ziemię, czy jest obiektem szarży obrońców. Punkty za zagranie bezpieczne otrzymuje się także gdy uda się zablokować kopnięcie (po którym piłka opuszcza linię końcową) lub któryś z atakujących dopuści się faulu w swoim polu punktowym (np. niewłaściwe blokowanie obrońców).

Czy wiesz, że zagranie broniące swoją nazwę otrzymało po sytuacji w której atakujący z piłką w swoim polu punktowym klęka. Oznacza to taktyczne oddanie dwóch punktów przeciwnikom.

Każdą z połówek spotkania rozpoczynają wykopy piłki. Wykonuje się je także przy przyłożeniach i kopnięciach na bramkę. W udanym wykopie pomaga specjalna podstawka, którą umieszcza się na linii 30 jardu (w rozgrywkach uczelnianych 35). Po kopnięciu gracz przeciwnej drużyny (tzw. odbierający) próbuje złapać piłkę i przebiec z nią jak najbliżej pola punktowego rywali lub gdy jest taka szansa zdobyć punkty. W praktyce najczęściej zostaje zatrzymany przez broniących i z tego miejsca wznawiana jest akcja. Złapanie piłki po wykopie sprawia, że atakujący stają się obrońcami,
a obrońcy atakującymi. Po złapaniu piłki przez odbierającego może on zdecydować, że zrezygnuje z biegu i wykona odłożenie (touchback). Oznacza to, że klęka z piłką dzięki czemu gra wznawiana jest z linii 20 jardów od swojego pola punktowego. Odłożenie może być również wtedy gdy wykopana piłka upadnie na pole punktowe i wyleci poza nie oraz gdy piłka zostanie złapana już w polu punktowym broniących. W sytuacji gdy jedna z drużyn wykona zagranie bezpieczne (równoznaczne z 2 punktami dla przeciwników), akcją zaczyna od wykopu z 20 jardów od swojego pola punktowego (może to być kopnięcie z powietrza lub z ziemi).

Kary w futbolu amerykańskim to najczęściej przeniesienie rozpoczęcie akcji bliżej pola punktowego broniących (przy przewinieniu obrony) lub rozpoczęcie akcji od pola punktowego broniących (w przypadku faulu atakujących). Karą może być również ponowne powtórzenie próby atakujących lub otrzymaniem przez atakujących od razu pierwszej próby. Analogicznie przewinienie ataku może oznaczać stratę próby. Jednak jeśli atak w trakcie przewinienia zdobędzie wystarczająco dużo jardów do zdobycia pierwszej próby to jest ona im i tak przyznawana. Sędzia przewinienie podczas gry sygnalizuje żółtą flagą, którą rzuca w miejscu gdzie ono nastąpiło. Drużyna sfaulowana po zakończeniu akcji sama decyduje czy ukarać faulujących przeciwników, czy ze względu na dalszy progres akcji odstąpić od kary.

Rodzaje przewinień:
• Falstart (false start) – sytuacja gdy ktoś z drużyny atakującej wykona swój ruch jeszcze przed snapem. Falstart kończy się martwą piłkę.
• Spalony (offside) – jest wtedy gdy gracz drużyny broniącej jeszcze przed rozpoczęciem akcji przekroczy linię, z której akcja jest wznawiana. Kara za takie przewinienie może sotać odłożona w czasie gdy pomimo spalonego zacznie się akcja.
• Trzymanie (holding) – nieprawidłowy sposób przytrzymywania gracza, który w obecnej chwili posiada piłkę.
• Przeszkadzanie w podaniu (pass interference) – niewłaściwe przeszkadzanie rywalowi w momencie próby złapania przez niego podanej mu piłki.
• Nieprzepisowy kontakt (illegal contact) – nieregulaminowy atak na rywala, który ustawił się w celu złapania piłki po przekroczeniu przez niego pięciu jardów od wznowienia.
• Opóźnianie gry (delay of game) – sytuacja gdy ekipa atakująca zbyt długo zwleka z rozpoczęciem nowej akcji.
• Nieprzepisowe blokowanie z tyłu (illegal block in the back) – czyli popychanie z tyłu gracza obrony przez atakującego.
• Podcinanie (clipping) – rodzaj blokowanie poniżej pasa.
• Pociąganie maski (face mask) – przeszkadzanie przeciwnikowi poprzez dotykanie jego maski od kasku lub pociąganie za nią.

Wprowadza się również takie odmiany futbolu amerykańskiego, które mają być od niego mniej brutalne. Są nimi futbol dotykowy i futbol flagowy. Zakazane jest w nich jakiekolwiek szarżowanie przeciwnika. Za szarżę uznaje się sytuację dotknięcie gracza z piłką w pierwszym z nich
i zerwania flagi, którą ma przyczepioną do swojego stroju
w drugim. Jednak żadna z tych odmian nie odniosła takiej popularności.

W futbolu amerykańskim mamy dwie formacje zawodników: atak i obronę. W ataku wyszczególniamy: rozgrywającego, biegaczy, skrzydłowych, końcowych i zawodników linii ataku. Rozgrywający to gracz, od którego zależy plan każdej z akcji. Zaraz po sapie środkowy linii ataku podaje mu piłkę,
a rozgrywający decyduje komu ją podać, czy może biec z nią lub kopnąć. Rozgrywający przeważnie mają numer na koszulce od 1 do 19. Biegacz znajdują się w okolicy rozgrywającego. To oni przeważnie prowadzą akcję
w przypadku potrzeby niesienia piłki. Za ich zadania uznaje się również blokowanie, łapanie podanych im piłek. Zaś sami bardzo rzadko decydują się na podania do przodu. Najczęściej w akcji mamy dwóch biegaczy. Halfback lub tailback to biegnący z piłką, a fullback zajmuje się blokowaniem. Najczęściej na koszulkach mają numery od 20 do 49 (niższe tylko w lidze uniwersyteckiej). W linii ataku znajduje się pięciu graczy. Mają oni pomóc swoim kolegom
z zespołu broniąc zawodnika, który w danym momencie podaje, albo powstrzymując broniących przed zatrzymaniem gracza biegnącego z piłką. Ich numery na koszulkach są od 50 do 79. Skrzydłowi jak sama nazwa wskazuje pilnują linii bocznych pola gry. To do nich najczęściej kierowane są podania do przodu. Ich numery to od 80 do 89 lub rzadziej od 10 do 19. Końcowi są bardziej uniwersalni od skrzydłowych. Podobnie jak oni operują na skrzydłach i w razie potrzeby mogą otrzymywać podania z przodu lub pomagać w blokowaniu. Ich numery na koszulkach to od 80 do 89 lub od 40 do 49.

W linii obrony w jednym szeregu przy linii wznowienia ustawionych jest przeważnie od trzech do sześciu graczy. Ich zadaniem jest atakowanie zawodników biegnących z piłką
i nie pozwalanie im na zdobywanie kolejnych jardów, albo powstrzymywanie rozgrywającego przed podaniem do przodu. Zawodnicy linii obrony dzielą się na wewnętrznych
i zewnętrznych i mają na koszulkach numery od 60 do 79 oraz od 90 do 99. Ze względu na swoją rolę gracze linii obrony ważą najwięcej z całego zespołu. Często co najmniej trzech obrońców cofa się, by stworzyć dodatkową tylną formację obrony. Starają się oni kryć skrzydłowych i nie pozwalać na podania do nich. W najważniejszych rozgrywkach mają numery na koszulkach od 20 do 49. Inni gracze w obronie występują w roli wspomagających. Ustawiają się w odstępie kilku jardów za linią obrony i mają za zadanie jak najszybszy start w kierunku rozgrywającego (i przeszkadzanie mu), albo krycie skrzydłowych. Wspomagający oznaczeni są przeważnie numerami od 50 do 59 i od 90 do 99.

Formacja specjalna – formacja złożona z graczy, którzy biorą udział w akcjach kopem. W formacji specjalnej najważniejsza rolę pełni dwóch zawodników kopiących piłkę. Są to punter, który wykonuje kopnięcia z powietrza oraz kopacz robiący to tylko gdy piłka ustawiona jest na ziemi. Kopiący piłkę
w najpopularniejszej lidze NFL mają numery na koszulkach od 1 do 19. Istnieją również inni zawodnicy w formacji specjalnej, którzy pomagają kopiącym piłkę. Long snapper ma za zadanie dokładnie podać piłkę do kopiącego z powietrza lub klęczącego gracza czekającego na kopnięcia z ziemi. Gdy wykona podanie automatycznie staje się środkowym. Holder to gracz trzymający piłkę dla kopacza tak aby ten mógł bez problemu wykonać idealne kopnięcie unieruchomionej piłki. Holderem często jest rezerwowy rozgrywający lub kopiący
z powietrza. Punt returner to zawodnik, który odbiera piłkę kopniętą z powietrza. Stara się przebiec z nią jak najbliżej pola punktowego przeciwników. Ze względu na swoją rolę wysunięty jest daleko przed kolegami z formacji specjalnej. Kick returner to gracz odbierający piłki po wznowieniu gry kopnięciem lub zbyt słabym kopnięciu na bramkę (gdy piłka nie opuściła pola gry). Podobnie jak punt returner chce przebiec z przejętą piłką jak najdalej w kierunku pola punktowego przeciwników. Poza tym jest jeszcze gunner (na tej pozycji najczęściej widzimy biegacza albo skrzydłowego). Stara się on nie pozwolić kich returnerowi lub punt returnerowi zdobywanie w biegu z piłką kolejnych jardów. Jego przywilejem jest to, że może zająć najbardziej optymalną z jego punktu widzenia pozycję (najczęściej na bokach)
i wystartować do biegu jeszcze przed kopnięciem piłki.

Trenerzy zespołów futbolu amerykańskiego korzystają
z własnego playbooka. Jest to notatnik, podręcznik w którym przygotowali ponad sto rozwiązań taktycznych na poszczególne akcje. Zawodnicy powinni znać te taktyki tak aby tylko po wskazaniu na jedną z nich przez trenera i krótkim omówieniu w przerwie wiedzieli co zagrać. Najczęściej korzysta się z rozwiązań najbardziej sprawdzonych, może się jednak zdarzyć że trener w ważnym meczu postanowi zaryzykować i zaskoczyć czymś przeciwników (ku uciesze widowni). To od wybranej taktyki zależy czy drużyna będzie spokojnie zdobywać kolejne jardy pola gry, czy może spróbuje pokonać ich więcej, ale ryzykując utratę piłki lub utratę już zdobytych jardów. Zdarzają się też próby zmylenia przeciwnika i zagranie piłki dołem w taki sposób by cała akcja przypominała przygotowanie do gry górą (która jest bardziej ryzykowna) lub analogicznie zagranie górą przypominające grę dołem.

Zdarza się, że futbol amerykański jest grą brutalną,
a zawodnicy ryzykują kontuzje (szczególnie w szybkich akcjach). Należy pamiętać, że zakazane jest podcięcie przeciwnika, trzymanie go za kratkę od kasku, kopanie oraz jakiekolwiek uderzanie (także kaskiem). Jednak w przypadku szarżowania powalenie gracza na murawę jest normalnością. Dla poprawy bezpieczeństwa elementem stroju zawodników jest specjalny sprzęt ochronny. W jego skład wchodzą naramienniki, kaski z tworzyw sztucznych, a także ochraniacze bioder i kolan. To również ze względu na te części ubioru gracze mają taką posturę. Najczęstsze kontuzje
w futbolu amerykańskim na najwyższym poziomie to stłuczenia. Gorzej jest w mniej popularnych rozgrywkach.
W szkołach średnich rokrocznie około 41 tysięcy zawodników ma wstrząs mózgu, zaś między 2000, a 2005 rokiem odnotowano w nich 28 przypadków śmiertelnych. Dlatego lepiej trenować futbol amerykański w klubie niż uprawiać go nieprofesjonalnie w niepełnym stroju z przyjaciółmi.

Futbol amerykański

Zgrajmy się na sport: Futbol amerykański

Trenuj ulubioną dyscyplinę razem z przyjaciółmi! Załóż konto lub zaloguj się do serwisu.

Partnerzy i sponsorzy

następne poprzednie