Pływanie

Pływanie

Umiejętność pływania człowiek wykorzystywał w czasach starożytnych. Pierwsza stosowana technika pływacka to tzw. obecnie piesek. Polega na położeniu się na brzuchu, głowa uniesiona nad wodą a ramiona pracują naprzemianstronnie pod powierzchnią. Starożytni umiejętność pływania stawiali na równi z umiejętnością pisania i czytania. Pierwszy oficjalny konkurs pływacki zorganizowano w Japonii w 35 r. p.n.e

  • Czy wiesz, że...

    Pływanie jest w programie igrzysk olimpijskich od samego początku. Od igrzysk w 1908 r. zaczęto organizować zawody w krytych pływalniach.

  • CZY WIESZ, ŻE...

    Pływalnia olimpijska, na której rozgrywane są zawody, ma wymiary 50x25m, głębokość min. 2 m, posiada 10 torów (każdy o szerokości 2,5 m).

  • CZY WIESZ, ŻE...

    Po bokach basenu znajdują się tablice elektroniczne podłączone do automatycznej aparatury pomiaru czasu. Ich dotknięcie rejestruje wynik końcowy lub międzyczas.

  • CZY WIESZ, ŻE...

    Pierwszy oficjalny konkurs pływacki zorganizowano w Japonii w 35 r. p.n.e.

następny poprzedni
Minisłownik pojęć
  • Rotacja

    sposób w jaki pływak obraca się wokół swojej osi podczas pływania, generuje większą dynamikę, redukuje opory wody.

  • Czucie wody

    określa jak odczuwamy kontakt z wodą na dłoniach i ramionach. Prawidłowe wyczucie znacznie zwiększa efektywność chwytu i ruchu w poszczególnych fazach.

  • Zegar basenowy

    zegar posiadający tylko wskazania sekundowe, oraz podwójną lub poczwórną wskazówkę. Wskazówki te mają ramiona w różnych kolorach.

  • Liczba ruchów

    informuje, jak dużo ruchów (licząc pełny cykl obydwu ramion) robi zawodnik, aby pokonać jedną długość basenu. Liczba ta powinna być podawana w parze z długością basenu.

  • Pozycja

    określa jak wysoko ciało znajduje się w wodzie, w szczególności biodra i nogi. Niska pozycja oznacza większe opory wody

  • Dwustronny oddech

    sposób oddychania na dwie strony. Oddychanie na jedną stronę może przyczyniać się do kontuzji spowodowanych przeciążeniem jednego z barków.

  • Nawigacja

    podnoszenie głowy podczas pływania w wodach otwartych w celu ustalenia właściwego toru. Kiedy unosimy głowę, powodujemy znaczne obniżanie się nóg i bioder, powodując dodatkowe opory.

  • Fala czołowa

    fala formowana przez ciało pływaka podczas poruszania się w wodzie. Woda unosi się w okolicach czubka naszej głowy, by chwilę później utworzyć „rynnę” na wysokości twarzy.

Podstawowe informacje

Istnieje wiele różnych stylów pływania:

Styl motylkowy (motyl, motylek, delfin) - technika pływania stylem delfin została zaczerpnięta z naturalnego ruchu delfinów w wodzie. Styl motylkowy jest bardzo efektowny, lecz wymaga siły, koordynacji ruchów i umiejętności "falowania" w wodzie. Jest to najtrudniejszy styl pływacki do opanowania. Charakteryzuje się jednoczesnym ruchem nad wodą obu rąk oraz odbijaniem się obiema nogami. Na jeden ruch ramion przypadają dwa odbicia nogami.

Styl grzbietowy (grzbiet) - jest jedynym stylem pływania, w którym pływa się na plecach. Pracę rąk cechują silne wymachy za siebie, zaś rola nóg polega na silnym wybiciu wody w górę. Głowa jest ułożona w ten sposób, że broda nie dotyka do klatki piersiowej, co nadaje ciału hydrodynamiczny kształt.

Styl klasyczny (żabka) - w uproszczeniu polega na naśladowaniu ruchów pływającej żaby. Jest to symetryczny styl pływania − tzn. prawa i lewa strona ciała wykonują te same ruchy. Należy wykonać, w zsynchronizowanej kolejności, następujące ruchy: przy podkurczaniu nóg wykonuje się oburęczny wymach boczny rąk, przy wykopie nóg ręce są prostowane do przodu.

Styl dowolny - styl pływacki, w którym w tak określonej konkurencji zawodnik może płynąć dowolnym sposobem oprócz stylu zmiennego.

Styl zmienny - jest połączeniem czterech stylów pływania podczas jednego wyścigu. Zawody w pływaniu stylem zmiennym odbywają się zarówno indywidualnie jak i jako sztafeta.
 

Kraul - płynący znajduje się w pozycji na piersiach i wykonuje tzw. "nożyce" nogami, przy równoczesnym naprzemianstronnym ruchu rąk. Ruch ten polega na wyciąganiu na zmianę ręki przed siebie nad wodą i podciąganiu jej z powrotem pod wodą. Szybkość w kraulu uzyskuje się głównie za sprawą pracy rąk (70%), praca nóg to zaledwie 30%.

Oddech wykonuje się poprzez częściowe wystawienie głowy nad wodę wzdłuż jednej z rąk. Kraul nie jest stylem pływackim, tylko sposobem pływania. W trakcie zawodów pływackich zawodnicy pływają najczęściej kraulem w konkurencjach w stylu dowolnym i w ostatniej części dystansu konkurencji w stylu zmiennym.

Zawody pływackie odbywają się na pływalniach 50 i 25-metrowych. Na długich basenach rozgrywa się najważniejsze imprezy pływackie, takie jak: Igrzyska olimpijskie, Mistrzostwa Świata, Mistrzostwa Europy, Igrzyska Wspólnoty Brytyjskiej, Mistrzostwa Pacyfiku i inne tego typu zawody. Mistrzostwa Świata i Mistrzostwa Europy rozgrywane są także na krótkiej pływalni, jednak są to zawody mniej prestiżowe.

Pływanie jest w programie igrzysk olimpijskich od samego początku. Do igrzysk w 1908 r. olimpijczycy pływali na otwartych akwenach – od tej pory zaczęto organizować zawody w krytych pływalniach. Na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach (2004) zawody zostały rozegrane na pływalni otwartej – bez dachu, ponieważ organizatorzy nie zdążyli wybudować go na czas.

Do konkurencji pływackich należą: pływanie w basenie, pływanie w płetwach, pływanie długodystansowe, rozgrywane na otwartych akwenach, pływanie synchroniczne uprawiane przez kobiety, skoki do wody, które dzielą się na skoki z trampoliny oraz z wieży, podczas których zawodnicy wykonują punktowane figury podczas lotu, oraz piłka wodna.

Pływanie

Zgrajmy się na sport: Pływanie

Trenuj ulubioną dyscyplinę razem z przyjaciółmi! Załóż konto lub zaloguj się do serwisu.

Partnerzy i sponsorzy

następne poprzednie